yankilari ruhunun
dokuluyor birer birer sararan yapraklar gibi dar-agacindan omurunun
ardina saklandigin kelimelerin
soyundugun cumlelerin
yetmiyor nefes almana


soruyorsun
sorguluyorsun nedenini
anlamiyorsun
anlayamiyorsun nedensizligini
tutuyorsun soylemek istediklerini


ne var ki
saklanamiyor senin kadar yoklugun
neresinden bakarsan bak hayat-in-a
bir kahkaha patlativeriyor
futursuzca.


ne guluyorsun buna
ne kiziyorsun
her an-a olan o soguk durusunla
yanilgilarina
sanrilarina
ruya olusuna
gercekligine ve sonsuzluguna
gozlerini kapatiyorsun.


bir kez daha
hosgeldin
yankilarina.


[link]